Κάθομαι και ζεσταίνομαι. Νιώθω κουρασμένος, νιώθω βαρεμένος και συνεχώς φαντασιώνομαι τα μπάνια στη θάλασσα. Μέχρι σήμερα δεν έχω καταφέρει να κάνω κανένα. Σκέφτομαι ότι χρειάζομαι διακοπές για να καταφέρω το three hit combo και να ξεκουραστώ-ξεβαρεθώ-δροσιστώ με ατελείωτα session σε ειδική παραλία φτιαγμένη για μένα.

Τη φοβερή μου σκέψη ωστόσο διακόπτει η οικονομική μου κατάσταση η οποία με οδηγεί στη γνωστή ελληνική παροιμία:

Η φτώχεια θέλει καλοπέραση!

Παπάρια κόκκινα λέω εγώ και αλλάζω κατευθείαν τη παροιμία:

Η φτώχεια θέλει εούροζ!

Παπάρια μωβ μου λέει η ανάλογη σελίδα των βικιφθεγμάτων και με γειώνει με τη τιτανοτεράστια παροιμία:

Η φτώχεια θέλει καλοπέραση κι πουτανιά φτιασίδι, το ψάρι θέλει υπομονή και το μουνί κυνήγι!