Ο Blueman είναι λιτά κι απέριττα ο γκουρού της uplifting trance.-

Φάε σκατά, φάε κουράδες.

Αμέριμνη νεαρά κοπέλα κάθεται στο κρεβάτι της και έχοντας τον φορητό στα πόδια (κατά προτίμηση macbook) διαβάζει τη ροή μηνυμάτων του λογαριασμού της στο twitter. Μια από τις καινούργιες της επαφές, χρησιμοποιώντας το foursquare ανακοινώνει το που βρίσκεται

“I’m at link_προς_χάρτη“

.
Περιχαρής η νεαρά που βλέπει το twit πατάει στο link και όλο έκπληξη διαπιστώνει πως το βελάκι στο χάρτη δείχνει το σπίτι της! Επόμενο twit από την καινούργια επαφή

“I just ousted @young_girls mother from the kitchen”

(εδώ ο κακούλης θα κάνει unlock το badge του “first kill”).
Η νεαρά αποσβολωμένη αντί να φύγει από το σπίτι γράφει στο Twtpoll

“i’m about to be (a) killed, (b) raped, (c) both”.

Ο κακούλης έχει ήδη πάει στο σαλόνι όπου είναι άλλο ένα μέλος της οικογενείας και με μια κίνηση σαμουράι το σκοτώνει με νυχοκόπτη:

“I just ousted @young_girls fathers head from his body”

Η νεαρά, ακόμα στο σπίτι, βλέπει ότι πάει να κλείσει ο φορητός από μπαταρία και τον βάζει στην μπρίζα. Κοιτάει στο twitter και βλέπει:

“I’m at young girls bedroom”

Φωνές κακό, τρόμος, μουσική, η κάμερα κουνιέται, ο κακούλης σφάζει με συνδετήρα τη κοπελιά, αίματα παντού, το μήλο της apple φέγγει σε κάθε καρέ, η νεαρά twitάρει:

“@kakoulis is sfazing me”

(twit που γίνεται retweet 11888 φορές)
Η νεαρά πεθαίνει, ο κακούλης γίνεται mayor του σπιτιού και ξεκλειδώνει και badge του “bad ass social sfakter”.

THE END

Έτσι απλά σήμερα… ειναι μια Ομορφη μερα

Τί στον πέοντα κάνω εδώ; Τι στον πέοντα κάνω;

Φωτιά στη Μονή Πρέβελη.
Φωτιά στην Ίμπιζα.

Σκατά να φάνε και να πνιγούν μ’ αυτά όσοι πάνε και καίνε τους προσωπικούς μας Παραδείσους.

[22:03:09] Sodomismenos says: geia sas
[22:03:12] Sodomismenos says: exw na kanw mia dilwsi
[22:03:18] Sodomismenos says: i am ironman.
[22:03:20] Sodomismenos says: euxaristw.
[22:04:17] Sodomismenos says: kai otan den eimai o ironman, eimai i aliki vougiouklaki.

Και όμως είμαστε ακόμα ζωντανοί!
Καλή μας σκολική χρονιά!

Ήμουν που ήμουν, αποκάηκα. Η εμπειρία στο Amnesia και στο Space είχαν σαν αποτέλεσμα να ακούω μεν την ίδια μουσική σε διαφορετικό πλέον επίπεδο. Και οποιοδήποτε κομμάτι ακούω, κάνω προσoμοίωση στο μυαλό μου για το πώς θα ήταν στο Aμνέζια μέσα.

Σήμερα επέστρεψα από το ονειρονησί. Αλλιώς είχα σκοπό να γράψω το ποστ, αλλά είμαι τόσο κουρασμένη που νομίζω ότι θα βγει μια κουράδα και μισή. Όταν συγκεντρώσω το φωτογραφικό υλικό και θα έχω κοιμηθεί αρκετά ώστε να μπορώ να σκεφτώ για πάνω από 5 δευτερόλεπτα συνεχόμενα, θα κάνω αντίστοιχη ανάρτηση.

Ως τότε, θέλω απλά να σας πω ότι το νησί είναι καθαρή μαγεία και οι 5 αυτές ημέρες ήταν οι πιο μουσικές μέρες που έχω ζήσει ως τώρα.  Μέσα στο Αmnesia, με Above and Beyond και Michael Woods, πέρασα την καλύτερη και πιο δυνατή νύχτα της ζωής μου που κατέληξε στο επίσης πιο γαμάτο ξημέρωμα  που έχω ζήσει ποτέ.-

Η Ίμπιζα  είναι το μοναδικό μέρος ως τώρα που άφησα πίσω μου κι έκλαιγα. Ερωτεύτηκα και αγαπώ γιατί μιλάει στην καρδιά μου. Και δεν ξέρω πόσο παράξενο θα ακουστεί, αλλά αυτό που έζησα το ζηλεύω. Και του χρόνου με  το καλό λοιπόν.

Χθες εκτός από στεναχωρημένος που τελείωσε η άδεια ήμουν και προβληματισμένος με το πως θα καταφέρω να μπω πάλι στο πρόγραμμα του πρωινού ξυπνήματος, των πολλών ωρών μετακίνησης, του 8ωρου κτλ. Αυτό που κατάλαβα με το τέλος τη σημερινής μέρας είναι ότι:

once a sclavos, always a sclavos

.
Κακό πράμα η συνήθεια. Μπαίνει στο πετσί σου και χωρίς να το καταλάβεις σε πάει αυτή. Ότο-πάιλοτ και η ρουτίνα καράβια σέρνει.