Ξέρω ότι στην Ελλάδα πάτωσε (και το περίμενα για να ειμαι ειλικρινής-για την συγκεκριμένη δραματική σειρά) αλλά πραγματικά τη θεωρώ από τις καλύτερες που έχω παρακολουθήσει ποτέ. Το σκηνικό τοποθετείται στην καρδιά της Νέας Υόρκης και συγκεκριμένα στη Madison Av. την εποχή των 60’s ενώ η αφήγηση που γίνεται με τον καλύτερο δυνατό παραστατικό τρόπο αφορά τη ζωή μιας δυναμικής και εξελλισόμενης ομάδας διαφημιστών.
Είναι όλα τόσο προσεγμένα που ειλικρινά σε ταξιδεύει. Θέματα όπως η ισότητα των δύο φύλων και ο αγώνας της γυναίκας στο επαγγελματικό προσκήνιο, ο θεσμός της οικογένειας -πραγματικά τόσο διαφοροποιημένος σε σχέση με σήμερα (έστω και τόσα χρόνια μετά , έστω και σε άλλη ήπειρο), ιστορικά πολιτικά γεγονότα και κοινωνικές αναταραχές (δολοφονία Κένεντι, ψυχρός πόλεμος, προπαγάνδα κτλ.), και πολύ μυστήριο -ειδικά για τη ζωή του πρωταγωνιστή γόη Ντον Ντρέιπερ, περιγραφή του οποίου βρήκα σε ένα site με την οποία συμφωνώ 100%
“Ο πρωταγωνιστής της σειράς είναι ακριβώς αυτό: cool. Ο καλύτερος copywriter της διαφημιστικής Sterling φαντάζει βγαλμένος μέσα από τις σελίδες του Esquire, έχει πάντα ένα δεύτερο κατάλευκο πουκάμισο στο συρτάρι του για παν ενδεχόμενο και τα αγαπημένα του Luckies στη τσέπη. Καπνίζει εφτακόσια τσιγάρα την ημέρα, αρχίζει να πίνει ουίσκι με το που πάει στο γραφείο, έχει καλοχτενισμένα μαλλιά και τετράγωνο σαγόνι και όσες ερωμένες αντέχει. Και βρίσκεται πίσω από κάθε γνωστό slogan που επικράτησε μέχρι και σήμερα: Από τα toasted τσιγάρα μέχρι το αποσμητικό Gillette αλλά και την προεκλογική καμπάνια του Nixon.
Από τα βασικά χαρακτηριστικά ενός FPS (First-person shooter) βιντεοπαιχνιδιού είναι το οπτικό εφέ που δηλώνει ότι ο παίκτης τραυματίστηκε. Συνηθίζεται να χρησιμοποιείται μία στιγμιαία λάμψη (συνήθως με απόχρωση του κόκκινου χρώματος).
Με το που είδα/έπαιξα το “Modern Warfare 2“, το πρώτο που μου έκανε εντύπωση ήτανε το εν λόγω εφέ. Πιτσιλιές από αίμα γεμίζουν την οθόνη σε σημείο να είναι αδύνατο να διακρίνεις, προσωρινά, το πεδίο της μάχης (εξαρτάται και από το πόσο πληγωμένος είναι ο παίκτης-βλ. εικόνες παρακάτω). Κοιτάζοντας σε διάφορα forum είδα ότι οι απόψεις είναι μοιρασμένες για την επιλογή του. Κάποιοι δυσανασχετούν ενώ άλλοι είναι ενθουσιασμένοι.
Στους τελευταίους ανήκω και εγώ. Η αλήθεια είναι ότι δεν ασχολούμαι τόσο πολύ πλέον με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Μεγάλωσα με Atari, Amstrad και έπιασα και λίγο MegaDrive (από κει και πέρα περιστασιακά και λιώσιμο μόνο στο fifa :p). Πού θέλω να καταλήξω. Τα παιχνίδια για τις εν λόγω κονσόλες/υπολογιστές περιείχαν τα “κλασικά” εφέ. Έτσι έχω πλέον “φλασαριστεί” άπειρες φορές. Θεωρώ ότι η “διασπορά αίματος”, πάνω στην κάμερα “πρώτου προσώπου”, δίνει άλλη αίσθηση (μην ξεκινήσει κανένας τώρα για βίντεο-παιχνίδια και βία).
Παραδέχομαι ότι αν ήμουν επαγγελματίας φωτογράφος θα είχα κατα πάσα πιθανότατα πεθάνει στη ψάθα αλλά μόλις τις έβγαλα και ήθελα να το κάνω post.
ΥΓ: Οι συνθήκες υπο τις οποίες βγήκαν οι photos άλλωστε ήταν πολύ δύσκολες και δεν ευνόησαν το ταλέντο μου στη φωτογραφία. Δε συνιστώ σε κανένα τέτοια απόπειρα αν δεν έχει την σωστή επαγγελματική ενημέρωση, κατάρτιση και εμπειρία. Όλα έγιναν υπο συγκεκριμένες θερμοκρασίες και συνθήκες (μέσα στο σπίτι, πίσω από το τζάμι, ζέστη, καφές, αναπαυτικός καναπές και δε συμμαζεύεται). Μην το επιχειρήσετε για να φανείτε καλύτεροι -γιατί δεν είστε.
Προσωπικά, για τον χειμώνα, μόνο δύο καφέδες υπάρχουν. Ελληνικός και φίλτρου. Θα έλεγα και καπουτσίνο αλλά είναι σε μικρό φλιτζάνι! Θα μου πείτε και ο ελληνικός είναι σε μικρό φλιτζάνι. Όχι, όχι..υπάρχει και ο κουπάτος…
αλλά όχι αυτά τα παρασκευάσματα που διαφημίζουν! Λοιπόν, το φρεσκοκομμένο καφέ τον είχα ανακαλύψει πριν κάτι χρόνια (και η κουφάλα ο My8os μου είχε φέρει ως δωράκι και βγάλαμε χειμώνες και χειμώνες στα Χανιά). Μετά από πολύ καιρό πάλι έβαλα την μάνα να φέρει στο σπίτι. Πήγε λοιπόν στην αγορά του Πειραιά και ..από εκεί και πέρα το άρωμα από τα καφεκοπτεία την οδήγησε!
Κάθε πρωί ακολουθείται η ίδια ιεροτελεστία: νερό στο μπρίκι, γκαζάκι για να ζεσταθεί λίγο το νερό, άνοιγμα του βαζακίου με τον φρεσκοκομμένο καφέ, μια γερή τζούρα πάνω από το βαζάκι, δύο κουταλιές καφέ στο μπρίκι με το νερό και…
‘Α όλα και όλα! Είναι μυστικό για το πως φτιάχνεται ο ελληνικός (και σε παρένθεση μπαίνει πάλι ο My8os που είναι μανούλα στον greek coffee, αλλά δεν φτιάχνει ποτέ για άλλον παρά μόνο για την πάρτι του).
Αν ποτέ ξεκινήσετε τον φρεσκοκομμένο καφέ τότε θα πείτε τι μαλακίες (μην το πάρεις κυριολεκτικά..μεταφορικά) έπινα όλον αυτό τον καιρό! Σίγουρα είναι λίγο πιο ακριβώς ακριβός από τους εμπορικούς αλλά για πόσο καιρό ακόμα νομίζετε ότι θα υπάρχουν τα παραδοσιακά καφεκοπτεία και γενικά τα μπακάλικα των γειτονιών και του χωριού με τα χύμα προϊόντα μέσα στα λευκά τσουβάλια!?
Εν όψει της επικείμενης μετακόμισης του λιτλ μπράδα, πραγματοποιήθηκε ολική εκκαθάριση στο μελλοντικό του οίκημα. Όταν η φασίνα ξεκίνησε, θυμήθηκα τι είχα τραβήξει με το δικό μου σπίτι. Την ίδια μπιχλότητα αντμετωπίσαμε πάνω κάτω.
Το θετικό της υπόθεσης ήταν ότι το σπίτι του μπράδα, είχε φρεσκοβαφτεί με το που έφυγε ο προηγούμενος νοικάρης, κι έτσι οι τοίχοι και οι πόρτες ήταν άσπρα σαν τον γάλα. Όλα τα υπόλοιπα όμως, δεν ήταν άσπρα σαν το γάλα. Όχι. Πραγματικά, θέλω να κοιτάξω τον προηγούμενο νοικάρη μες στα μάτια και να τον ρωτήσω αν καθάρισε ποτέ. Να τον ρωτήσω, γιατί τα πάντα ήταν κίτρινα; Γιατί τα καλώδια από τα φώτα ήταν κατάμαυρα; Γιατί γαμώ το κέρατο η λεκάνη ήταν επίσης κατάμαυρη; Έπαθε ποτέ κάποια μυκητίαση επειδή περπατούσε ξυπόλητος στο μπάνιο; Πώς μπορούσε να ακουμπάει τον κώλο του στη συγκεκριμένη λεκάνη; Οι μπρίζες γιατί είχαν μικρές τρίχες; Τι έκανε με τις μπρίζες; Γιατί τα ντουλάπια της κουζίνας είχαν κίτρινες πιστσιλιές; Τι έκανε με τα ντουλάπια της κουζίνας; Γκόμενα είχε; Αν ναι, την έχει 1.5 μέτρο ή η γκόμενά του είναι νοητικά ανάπηρη; Γιατί το μεταλλικό μακρυνάρι στο οποίο έμπαινε το κωλόχαρτο δεν γυάλιζε; Πώς μπορούσε να σκουπίζεται με το χαρτί που είχε πάνω στο μη γυαλιστερό μεταλλικό μακρυνάρι; Άραγε να σκουπιζόταν;
Και οκ, στα παπάρια του ο επόμενος που θα νοικιάσει. Αλλά ρε φίλε. Πώς καταφέρνεις να ζεις μέσα στη γαμημένη τη βρώμα; Πώς; Αλήθεια τώρα. Πώς; Η ποσότητα χλωρίνης και καθαριστικών που χρησιμοποιήθηκαν, είχαν σαν αποτέλεσμα να βήχω στο τέλος της μέρας σαν νταλικέρης, τα μάτια μου να είναι κόκκινα και το κεφάλι να είναι μέσα στη μαστούρα.
Όσοι τυχαίνει να διαβάζετε το συγεκριμένο ποστ και νοικιάζετε κάποιο σπίτι, έχετε στο νου σας ότι όταν αποφασίσετε να μετοικήσετε, οι λέξεις “σαπούνι”, “νερό” και “χλωρίνη”, εξακολουθούν να είναι υπαρκτά αντικείμενα και όχι αφηρημένες έννοιες.
Ας προσθέσουμε και λίγο NBA στα αθλητικά μας. Εδώ πέρα μπορείτε να δείτε τις 10 καλύτερες φάσεις της εβδομάδας που πέρασε. Όλα τα λεφτά οι #7, #6 και #1!
Είναι πολύ σημαντικό να έχεις έναν παιδικό φίλο και να τον τυραννάς. Εγώ τον
Sid τον αγαπάω πολύ. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου είμαστε μαζί στα πάντα. Διπλανά σπίτια, ίδιο σχολείο, κοινά παιχνίδια κτλ.
Πραγματικά όμως ο Sid είναι ψυχούλα. Ένας πραγματικός άγγελος.
Για παράδειγμα:
1. Ποιός άλλος θα σου δίνει από το φαγητό του;;;;;;;;;;(Σίγουρα μου έδινε απο το φαγητό του γιατί ήμουν 3πλάσια και εκείνος αδύνατος σαν τζιτζιφιόγκος)
2. Με βοήθησε να πετάξω την αδερφή μου από έναν τοίχο για να δούμε αν πετάξει με τη δύναμη του batman – που τελικά δεν την είχε. (είναι σίγουρο γιατί για να βεβαιωθούμε την πετάξαμε και έξω από το αυτοκίνητο του πατέρα του εν κινήσει και πάλι δεν πέταξε)
3. Με παρηγορούσε στους βαθμούς που είχα 9 και όχι 10 σαν εκείνον.
4. Δεν με πρόδιδε ποτέ (εκτός από μια φορά που δεν θέλω να τη θυμάμαι γιατί έφαγα μια σφαλιάρα από τη μάνα μου και πήγαινα στο δημοτικό με 5 δάχτυλα αποτυπωμένα στη φάτσα μου για μια βδομάδα- επειδή λιώσαμε ντομάτες πάνω στο αυτοκίνητο της θείας του της Άρτεμις)
5. Ήρθε να με βοηθήσει να βάψω το σπίτι (ΝΑΙ ΝΑΙ ΗΡΘΕ)
6 Με φιλοξενούσε κάθε φορά που δεν ένιωθα καλά
7 Με άκουγε με τις ώρες πάντα (και αυτό είναι πολυυυυυυυυυυύ δύσκολο!!)
8. Δεν θύμωσε όταν του έκλεψα ένα κινητό του το οποίο (άκουσον άκουσον) ήταν ένα ολοκαίνουριο ####### και (θέλω την προσοχή σας) το είχα να φορτίσει μια μέρα (μετά από 1 μήνα χρήσης έτσι?) και κόλλησε στο 33% (όσα τα χρόνια του Χριστού- λες να αναστηθεί;;) και από τότε έχει πάθει εμπλοκή και φοβόμουν να του το πω μέχρι τώρα. Ναι εννοώ μέχρι ΤΩΡΑ.
Αχ τόπα και ησύχασα Παναγία μου.Αυτά.
Δείτε προσεκτικά το προηγούμενο ποστ μου και καθίστε και σκεφτείτε αυτά που ακούσατε και πάρτε τα μέτρα σας γιατί αλλιώς θα γίνετε σαν τον Sodomismeno:
[21:13:39] Sodomismenos says: prin paw na voutixtw stis alkooles mou
[21:13:45] Sodomismenos says: kai de mporw na ar8rwsw leksi
[21:13:47] Sodomismenos says: 8a i8ela na sou pw
[21:13:51] Sodomismenos says: POSO GAMIMENOS MALAKAS EISAI
[21:13:55] Sodomismenos says: geia sou agapi mou
[21:14:03] Sodomismenos says: kai stin prwini leitourgia anapse mou ena keraki
[21:14:14] Sodomismenos says: show you my penis.
